چاپ سریع مایع یا Rapid Liquid Printing که به صورت مختصر RLP نوشته می شود یک فناوری نوآورانه در حوزه چاپ سه‌بعدی است که امکان ساخت اجسام بزرگ و پیچیده را درون یک ژل معلق فراهم می‌کند. این روش باعث افزایش سرعت تولید، استحکام بیشتر مواد و حذف کامل نیاز به سازه‌های پشتیبان می‌شود. این فناوری ابتدا توسط آزمایشگاه Self-Assembly در MIT معرفی شد و سپس توسط شرکت Rapid Liquid Print تجاری‌سازی گردید. یکی از ویژگی‌های کلیدی RLP رویکرد «تولید بدون جاذبه» است. در این فرآیند، جسم مستقیماً درون ژل مایع چاپ می‌شود و ژل آن را در جای خود نگه می‌دارد. این روش نیاز به سازه‌های پشتیبان را از بین می‌برد و امکان تولید هندسه‌های بسیار پیچیده را فراهم می‌سازد. علاوه بر این، سرعت چاپ بسیار بالاست؛ به‌طوری‌که ساختارها در عرض چند دقیقه تولید می‌شوند، در حالی که چاپ سه‌بعدی سنتی ممکن است ساعت‌ها یا حتی روزها طول بکشد.

مزیت دیگر RLP توانایی چاپ در مقیاس بزرگ است. برخلاف بسیاری از روش‌های ساخت افزایشی که محدود به قطعات کوچک هستند، RLP می‌تواند اجسامی مانند مبلمان، پروتزهای پزشکی و آب‌بندهای صنعتی را تولید کند. همچنین از مواد صنعتی مانند سیلیکون، پلی‌یورتان و لاستیک استفاده می‌کند که قطعات را برای کاربردهای واقعی بادوام و کارآمد می‌سازد. فرآیند پس‌پردازش در RLP بسیار ساده است. پس از پایان چاپ، تنها کافی است جسم با آب شسته شود تا ژل از آن جدا گردد؛ بنابراین نیازی به عملیات اضافی مانند سنباده‌کاری یا پخت وجود ندارد. ژل نیز قابل استفاده مجدد است که این فناوری را پایدارتر و تقریبا بدون هدررفت می‌سازد.

کاربردهای RLP بسیار متنوع‌اند. در پزشکی می‌توان از آن برای ساخت پروتزهای سیلیکونی سفارشی و کیسه‌های بادی استفاده کرد. در صنعت، تولید آب‌بندهای چندسختی برای حمل‌ونقل و ساخت‌وساز امکان‌پذیر است. در حوزه محصولات مصرفی نیز می‌توان شبکه‌های ارگونومیک برای مبلمان و مد طراحی کرد. در مقیاس بزرگ‌تر، حتی امکان چاپ کامل قطعات مبلمان یا سازه‌های پیچیده در عرض چند دقیقه وجود دارد. در مقایسه با چاپ سه‌بعدی سنتی، RLP مزایای چشمگیری دارد. این فناوری سریع‌تر است، توانایی تولید اجسام بزرگ‌تر را دارد و از مواد مقاوم‌تر و متنوع‌تر استفاده می‌کند. در حالی که روش‌های سنتی نیازمند سازه‌های پشتیبان و پس‌پردازش گسترده هستند، RLP این محدودیت‌ها را به‌طور کامل برطرف می‌سازد.

با نگاهی به آینده، RLP هنوز یک فناوری نوظهور است و به‌طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفته است. با این حال، نویدبخش رفع محدودیت‌های اصلی چاپ سه‌بعدی در زمینه سرعت، مقیاس و کیفیت مواد است. تحقیقات همچنان برای گسترش گزینه‌های مواد و بهبود مکانیزم‌های عملیاتی ادامه دارد و انتظار می‌رود سیستم‌های تجاری مانند Levity تا سال ۲۰۲۶ وارد بازار شوند.