جاذب‌های انرژی اجزای سازه‌ای و موادی هستند که برای کاهش نیروهای ضربه‌ای منتقل‌شده به سرنشینان در هنگام تصادف طراحی شده‌اند. این سیستم‌ها به جای انتقال کامل انرژی برخورد به کابین، آن را به‌صورت کنترل‌شده صرف تغییر شکل نموده یا جذب می‌کنند. اما اینکه در کدام قسمت های خودرو ضربه گیر در نظر گرفته می شود جای بحث دارد. همانطور که در شکل زیر مشاهده می شود یک ناحیه مهم در طراحی ضربه گیرها کابین یا قسمت ایمن خودرو است که نباید در حین تصادف آسیب ببیند به این منظور بخش های جلو و عقب خودرو به عنوان نواحی تغییرشکل در نظر گرفته می شوند تا از این ناحیه امن محافظت کنند. این نواحی هنگام تصادف به‌صورت تدریجی تغییر شکل می‌دهند و انرژی جنبشی را به انرژی تغییر شکل تبدیل می‌کنند.

سپرها و جعبه‌های ضربه بخش بعدی جاذب انرژی در خودروها هستند. سپرها تنها جنبه ظاهری ندارند؛ درون آن‌ها جعبه‌های ضربه‌ای وجود دارد که انرژی برخوردهای کم‌سرعت را جذب می‌کنند. این بخش‌ها از آسیب به شاسی اصلی جلوگیری کرده و هزینه تعمیرات را کاهش می‌دهند. مواد سبک مانند فوم‌های پلیمری یا ساختارهای لانه‌زنبوری آلومینیومی در درها، داشبورد و سپرها استفاده می‌شوند و انرژی را از طریق فشرده‌سازی و خردشدن جذب می‌کنند. تیرهای تقویت‌شده درون درها انرژی برخورد جانبی را جذب کرده و از نفوذ به کابین جلوگیری می‌کنند.

نحوه عملکرد این جاذب های انرژی از طریق تبدیل انرژی برخورد به تغییر شکل است. تغییر شکل کنترل‌شده به‌گونه‌ای که به‌صورت قابل پیش‌بینی فرو بریزند و فضای ایمن برای سرنشینان حفظ شود. همچنین در هنگام برخورد هر سازه باید انرژی متناسب با جرم خود را جذب کند. استفاده از جاذب های انرژی به ایمنی سرنشینان، حفظ یکپارچگی خودرو، کاهش هزینه‌ها کمک می کنند. اولین چالش در طراحی و ساخت ضربه گیرها مسئله وزن است. جاذب‌های قوی‌تر ممکن است وزن خودرو را افزایش دهند و مصرف سوخت را بالا ببرند. چالش بعدی هزینه مواداست.  استفاده از کامپوزیت‌ها و آلیاژهای پیشرفته هزینه تولید را افزایش می‌دهد. پیچیدگی در طراحیچالش بعدی است. ایجاد تعادل بین سختی و انعطاف نیازمند مهندسی دقیق است.

شرکت فناوران بعد سوم آرتا با تکیه بر متخصصین با تجربه خود آماده همکاری با صنایع و دانشگاه ها در زمینه طراحی، ساخت و تست انواع ضربه گیرهای تحقیقاتی و صنعتی است.